Le LSV | Ses activités | Ses membres | Liens

Pol Greisch (I)
 

Fir meng Mamm
Aus engem laange Bréif

 

Schwätz mat mer 
da gesinn ech dech 
Laach mat mer 
dann héiren ech dech 
Déit ech kräischen 
du géifs verschwannen 
verwëscht wier däi Gesiicht 
Wann ech schreiwen 
da bleift et 
vläicht 


Zeechnung: Roger Manderscheid

Du hues näischt méi héieren, näischt méi verstan. Och wann ech d’Gedold gehat hätt, deeglaang bei Der ze sëtzen, Der ëmmer nees ganz lues an däitlech ausernaner ze donken, wat Dech vläicht nach intresséiert hätt, ze verziele vu gëscht an haut, fir äis een deem aner méi no ze bréngen, well ier- gendwéi ware mer äis dach e bësse friem ginn, jiddefalls zanter ech Dech net méi gebraucht hunn…, och wann ech d’Gedold gehat hätt, ‘t wier näischt méi eragaang an Däin aarme Kapp: Si haten Der en zevill verschampléiert; Du hues Der net méi geglach. 
Hat dat wierklech misse sinn, froen ech mech haut? Hu se m i s s e n opmaachen, dee Réierchen asetzen, fir dat wässeregt Blutt erauszezéien? Firwat nach déi Plo, déi Schënn, wa souwéisou…? 

«Huel mer dat Déngen ewech, ‘t deet mer wéi. Dat ass mäi Kapp net méi. Wat hu se mat mengem Kapp gemaach?», hues De gejéimert, an Deng kropeleg Fangeren hunn um Bandage getriwwelt, gezunn a gerappt. Deng Bee si gaang wéi geckeg vun elauter Péng an Nervositéit; ëmmer erëm hunn ech Der s’ageriwwe mat dar deierer Salef, wou net vill dra war an der Tube, an Du hues awer drop geschwuer, souguer wa se näischt gedingt huet. Fir d’éischt hunn ech Der da missen déi laang fest Strëmp erofstrëppen. «Firwat donge se mer déi laang Strëmp un? Si stremme mech! Alles stremmt mech: de Kapp, d’Been, d’Box, alles! Komm mir ginn heem! ‘t ass esou schmeier, sou gliddeg. Ech sinn duuschtereg. Erdiischtere géife s’ee loossen! Komm mir ginn!» 

(...)

Hat ech Der gesot, wéi schéin s De waars ? Ech mengen, Du hues et nach matkritt, ech ka mech elo erënneren. ‘t ass schonn e Strapp hier, Du waars nach besser, scho schlecht gehéiert hues De, net méi vill geschwat, an awer nach eng Grëtz besser waars De: Mir hunn zesummen déi sëllechen al Fotoe gekuckt. Ëmmer erëm hunn ech déi éischt Säite vum Album missen opschlon, déi wéi ech nach net do war… Ëmmer erëm dat schéint jonkt Meedche mat de laangen Hoer bewonneren... Kann et sinn, datt ech an deem sengem Bauch gestruewelt hunn, e puer Joer méi spéit? 

Vläicht ass, wéi ech Der gesot hunn, wéi schéin s De waars, e klinzegt Blénken an Deng traureg Kuck geroden, een Ament just, deen duergoung, fir de Glach vun deemools erëmzefannen…

Edition des Cahiers Luxembourgeois, Nic Weber, Editeur, 2000

 

Le LSV | Ses activités | Ses membres | Liens

© Pol Greisch & LSV, 2001